درمان ارتودنسی عوارض دندانپزشکی مکیدن انگشت در کودکان

درمان ارتودنسی عوارض دندانپزشکی مکیدن انگشت در کودکان

به عنوان پدر و مادر، شما نگرانی‌های زیادی نسبت به کودکان خود دارید. شما می‌خواهید فرزندانتان سالم و بدون داشتن عادت‌هایی بزرگ شوند که رشد آن‌ها را به خطر می‌اندازند. مکیدن انگشت یکی از مواردی است که شما در حین رشد نوزادتان و رسیدن به نوپایی نگران آن هستید. والدین می‌خواهند بدانند که آیا این عادت ادامه خواهد یافت یا اینکه آن‌ها باید به دنبال کمکی برای متوقف کردن آن باشند. هرگز ترس نداشته باشید: حس مشترک یا مشاوره از سوی دندانپزشک یا پزشک کودک شما اغلب تنها چیزی است که نیاز دارید. خبر خوب این است که این عادت اغلب قبل از اینکه کودک شما به پیش دبستانی برود، برطرف می‌شود.

این عادت در صورت ادامه برای مدت طولانی می‌تواند منجر به مشکلات فک و دندان در کودکان شود. اما با ارتودنسی می‌توان این مشکلات را برطرف کرد.

مکیدن انگشت در کودکان تا سنین پایین طبیعی است

مکیدن انگشت در کودکان تا سنین پایین طبیعی بوده و نقش حمایتگری در آنان را تقویت می‌کند اما چنانچه این رفتار ادامه پیدا کند می‌تواند منجر به ایجاد مشکلات فک از جمله اوربایت، اپن بایت و اندربایت شود و حتی ممکن است کودک در آینده نیاز به ارتودنسی یا جراحی فک پیدا کند. “توصیه‌ی متخصصین ارتودنسی این است که کودک شما تا قبل از سن هفت‌سالگی تحت معاینه جهت انجام ارتودنسی قرار بگیرد. ممکن است این سن به نظر بسیاری از افراد بسیار کم بیاید چرا که اغلب افراد، ارتودنسی دندان‌ها را برای نوجوانان می‌دانند اما برای انجام ارزیابی‌های زودهنگام دلایل زیادی وجود دارد. انجام معاینه و ارزیابی دندان‌ها تا قبل از هفت‌سالگی، لزوماً بدین معنا نیست که کودک شما بلافاصله به ارتودنسی نیاز دارد اما این ارزیابی به متخصص ارتودنسی کمک می‌کند که وجود هرگونه مشکلی را، زودهنگام تشخیص داده و بر این اساس بهترین سن ارتودنسی را تعیین کند. در اغلب موارد می‌توان درمان ارتودنسی را با شروع ریزش دندان‌ها و درآمدن دندان‌های جدید آغاز نمود. معمولاً، درآمدن دندان‌های دائمی در سنین بین ۸ تا ۱۴ سالگی  رشد می‌کنند. بنابراین بهترین سن برای انجام ارتودنسی بین ۹ تا ۱۴ سالگی است.” (از مقاله بهترین سن ارتودنسی – سایت تخصصی ارتودنسی دکتر فتحیان)

آیا مکیدن انگشت یا فشار دادن زبان به دندان‌ها برای کودکان خطرناک است؟

دلیل این که این عادت‌ها برای کودکان نوپا خطرآفرین نیست، این است که دندان‌های شیری آنها هنوز درنیامده است. هنگامی که این دندان‌ها شروع به رشد می‌کنند، رشد دهان و دندان آن‌ها به مرحله حیاتی و حساس وارد می‌شود. با وجود عادت مکیدن شست و انگشتان دیگر، فشار به طور مداوم بر روی دندان‌های در حال رشد و استخوان فک وارد می‌شود، که می‌تواند منجر به تغییر شکل یا کند شدن رشد استخوان، و همچنین کجی شدید دندان‌ها شود که به سمت لب‌ها جلو می‌آیند.

فشار دادن زبان به دندان‌ها یکی دیگر از عادت‌هایی است که اثر مشابهی مانند مکیدن انگشت به همراه دارد و از الگوی بلع طبیعی در زمانی که کودک نوزاد بوده است، نشات می‌گیرد. با داشتن این عادت، کودک هنگام انجام اعمال عادی مانند صحبت کردن یا غذا خوردن، زبانش را از بین دندان‌هایش بیرون می‌آورد. وقتی که زبان بر دندان‌های در حال رشد فشار می آورد، ممکن است دندان‌ها به سمت بیرون هل داده شوند که می‌تواند مشکل جدی نیش یا مسائل دیگر را برای رشد فک به وجود آورد. شناسایی این که فرزند شما هنوز این عادت را دارد، می‌تواند مشکل باشد زیرا از نظر بصری آشکار نیست، بنابراین به الگوهای گفتاری فرزندتان توجه دقیق داشته باشید یا اگر می‌توانید بیرون آمدن زبان او را به طور منظم زیر نظر بگیرید.

 

رفتار عادی

مکیدن شست یا انگشت، همراه با استفاده از پستونک، برای نوزادان کاملا قابل قبول است. این رفتار یک واکنش طبیعی برای نوزاد است که اغلب در رحم در طول رشد دیده می‌شود. این رفلاکس به کودک شما آرامش می‌دهد و در حین رشد، ممکن است به او کمک کند احساس امنیت و راحتی داشته باشد. همچنین می‌تواند آرامش بخش باشد، و بسیاری از نوزادان و کودکان نوپا از آن به عنوان یک مکانیسم مقابله با اضطراب یا جدایی از والدین خود استفاده می‌کنند. این عادت در به خواب کمک کننده است، و کودکان ممکن است شست خود را در شب قبل از خواب بمکند.

تا چه مدت قابل قبول است؟

همه شما مکیدن انگشت شست در یک کودک بزرگ را دیده‌اید و به نظرتان برای سن او نامناسب بوده است. اما چه زمانی بهترین موقع برای متوقف کردن یا جلوگیری از این عادت است؟ بهترین زمان برای جلوگیری از مکیدن انگشت شست سن چهار سالگی است. از این زمان به بعد، مکیدن طولانی مدت می‌تواند روی دهان کودک شما و فک و دندان‌های در حال رشد تاثیر بگذارد، و احتمالا باعث کج شدن دندان‌های دائمی می‌شود. اگر فرزند شما توسط دیگران به مکیدن انگشت شست عادت کند، ترک آن می‌تواند راحت‌تر باشد، اما مکیدن شدید می‌تواند منجر به تغییراتی در کام شود که بر نیش دائمی تاثیر می‌گذارد و پایان دادن به آن معمولا بدون مداخله دشوار خواهد بود.

راه‌هایی برای ترک عادت

این عادت به طور معمول بدون هیچ نگرانی یا تلاشی متوقف می‌شود. اغلب، بهترین رویکرد این است که رفتار نادیده گرفته شود. هنگامی که این رفتار در شرایط اجتماعی و فشار همسالان قابل قبول نباشد، کودکان خودشان آن را کنار خواهند گذاشت. با این حال، اگر این عادت تا بعد از مهد کودک ادامه پیدا کند، ممکن است زمان مداخله باشد.

  • دادن پستونک به نوزاد؛ گرفتن پستونک راحت تر می‌تواند باشد.
  • یک سیستم جدول و پاداش برای پیگیری پیشرفت کودک خود در راستای ترک عادت تهیه کنید.
  • زمانی که کودک تلاش می‌کند تا این کار را انجام ندهد، او را تشویق و ستایش کنید.
  • برای یادگیری در مورد اثرات مثبت ترک این عادت به دندانپزشک کودک خود مراجعه کنید.

بعضی از کودکان ممکن است در ترک عادت مکیدن انگشت شست دچار مشکل شوند. در این موارد، ممکن است لازم باشد که محصولاتی را تهیه کنید که می‌توانند بر روی شست یا انگشتان دیگر قرار گیرند، و کودک را از انجام این کار بازدارد. اغلب، فقط قرار دادن یک باند بر روی انگشت یا پوشاندن دستکش روی دست ارجح کافی است. هر روشی که انتخاب می‌کنید، به یاد داشته باشید همیشه از تقویت مثبت برای تشویق فرزند خود استفاده کنید. سرزنش یا غر زدن ممکن است موجب اضطراب بیشتر شود و مشکل را ادامه دار کند.

اثرات دهانی

اگر عادت تا بعد از سن پنج یا شش سالگی ادامه پیدا کند، فشار و حرکت مکیدن شروع به ایجاد تغییراتی در دهان و دندان‌ها می‌کند. دندان‌های جلو ممکن است جلو بیایند و نیش کودک باز می‌شود و اجازه نمی‌دهد که دندان‌های بالا و پایین به هم برسند. تغییرات اسکلتی روی جهت گیری دندان‌های دائمی یا ثانویه اثر می‌گذارند. دندانپزشک کودک شما می‌تواند تغییرات را ارزیابی کند و شما را برای مشاوره به یک متخصص ارتودنسی یا دندانپزشک کودکان ارجاع دهد. در موارد بسیار نادر، ممکن است لازم باشد تجهیزات دندانپزشکی و یا کرایب در سقف دهان قرار داده شود تا تغییراتی در رفتار کودک حاصل شود. هر چه عادت زودتر متوقف شود، احتمال این که نیش کودک خود اصلاح شود، بیشتر است.

این عادت در نوزادان، کودکان نوپا و حتی کودکان پیش دبستانی طبیعی است و به عنوان یک مکانیسم مقابله و آرامش بخش است که بخشی از رشد طبیعی می‌باشد.

تجهیزات ارتودنسی این عادت چگونه کار می‌کند

یکی از رایج‌ترین ابزارهایی که ما در ارتودنسی لیندسی ارائه می‌دهیم “گیره کام” نامیده می‌شود. این دستگاه از مجموعه ای از سیم ساخته شده است که به ردیف بالایی دندان‌ها متصل می‌شود، و یک سیم در امتداد قوس دندان‌ها و مجموعه دیگری از سیم‌ها به سمت ناحیه‌ای در اطراف لثه‌ها و در سقف دهان باز می‌شوند. هنگامی که کودک شما به مکیدن شست و یا انگشت اقدام می‌کند، احساس اولی که از این عمل به دست می‌آید تماس بین انگشتان او و لثه‌های پشت دندان‌های جلو است، اما با استفاده از دستگاه ترک عادت، راه رسیدن انگشتان او به آن ناحیه مسدود می‌شود. جلوگیری از این احساس، باعث می‌شود که کودک شما به طور طبیعی این عادت را ترک کند. برای عادت فشار دادن زبان به دندان‌ها، از یک دستگاه مشابه استفاده می کنیم که برای کنترل حرکت زبان طراحی شده است.

وسیله ارتودنسی برای ترک عادت مکیدن شست

وسیله ارتودنسی برای ترک عادت مکیدن شست

تکنیک‌های متعددی وجود دارد که یک دستگاه مکانیکی را با سیم‌هایی به دندان‌های آسیاب عقب متصل می‌کند و تا جلوی دهان گسترش می‌یابد. این دستگاه‌ها در پشت دندان‌های جلویی بالا روی سقف دهان کار می‌کند تا لذت مکیدن انگشت شست را از بین ببرند. یکی از این دستگاه‌ها، hay rake، دندانه و چنگک‌هایی کوتاهی در وسط، و درست در پشت دندان‌های جلو دارد، که به منظور ایجاد ناراحتی هنگام قرار دادن انگشت شست در دهان طراحی شده است؛ یعنی، دندانه‌های تیز باعث درد انگشت شست می‌شوند. یک دستگاه بسیار مشابه، ابزار درون دهانی است (که گیره کام نیز نامیده می‌شود)، اما به جای دندانه از مجموعه ای از حلقه‌ها یا میله‌های فلزی پشت دندان‌های جلویی بالا استفاده می‌کند، که باعث از بین رفتن لذت مکیدن شست می‌شود. هنگامی که این ابزار قرار داده می‌شود، دندانپزشک ممکن است آن را برای چند ماه در دهان کودک بگذارد، بنابراین ممکن است کودک با این نوع دستگاه‌ها (و ناراحتی ناشی از آن) برای مدت‌های طولانی زندگی کند. ابزار علف آبی (نام آن از اینجا برمیاد که در کنتاکی اختراع شد و برای اسب‌ها استفاده میشده است) یک نوع راحت تر از hay rake (چنگک خشک) است. این ابزار در روش اتصال مشابه است، اما به جای اینکه به سادگی از قرار دادن انگشت شست جلوگیری کند، یک رفتار جایگزین را ممکن می‌سازد. دستگاه علف آبی دارای مهره‌ها یا غلتک‌های تفلون کوتاهی است که می‌تواند با زبان چرخانده شود. با استفاده از این دستگاه، انتظار می‌رود که کودک به جای مکیدن انگشت شست، زبان را بر روی مهره‌ها یا غلتک می‌چرخاند.

ابزارهای ارتودنسی برای اصلاح آسیب‌های ناشی از مکیدن انگشت

ابزارهای ارتودنسی برای اصلاح آسیب‌های ناشی از مکیدن انگشت

اگر مکیدن انگشت شست به زودی متوقف نشود و آسیب به دندان یا فک رخ دهد، خدمات هزینه بر ارتودنسی مورد نیاز است. اکثر افراد بریس ارتودنسی، روش استاندارد صاف کردن دندان‌ها را دیده‌اند. اگرچه انواع مختلفی از بریس وجود دارد، اغلب آن‌ها از براکت استفاده می‌کنند، که جزیی از بریس است که شامل قسمت‌های فلزی یا سرامیکی کوچک روی هر دندان می‌باشد. براکت‌ها فشار را از یک سیم متصل شده منتقل می‌کند تا به تدریج دندان‌ها را به موقعیت دلخواه برسانند. سیستم‌های مختلف سیم کشی نیز موجود است، یکی از جدیدترین آن‌ها، سیم‌های حافظه است که از فلز “حافظه دار” ساخته شده‌اند (برای NASA تولید شده است). این سیم بدون نیاز به سفت شدن دوره‌ای توسط متخصص ارتودنسی، فشار ثابتی بر روی براکت ایجاد می‌کند. یکی دیگر از دستگاه‌های سیمی، مارپیچ چهار لا است که از پشت به دندان‌های بالا متصل می‌شود و برای باز کردن آن‌ها فشار وارد می‌کند. هنگامی که بریس‌ها قرار داده می‌شوند، ممکن است به طور متوسط ​​از ۱۸ ماه تا دو سال به طول انجامند، اما گاهی اوقات مدت زمان بیشتری طول می‌کشد. در آن زمان، مراجعات دوره‌های ارتودنسی ضروری است.

درمان ارتودنسی کامل ساده‌تر و ارزان‌تر است

یک جایگزین برای نیاز به خدمات متخصص ارتودنسی به علت آسیب ناشی از مکیدن انگشت شست وجود دارد. می‌توان از نیاز به hay rakes ، گیره کام، بریس و براکت، مراجعه به مطب متخصص ارتودنسی و هزینه قابل توجه این خدمات، و همچنین درد و ناراحتی که کودک با استفاده از این دستگاه‌ها در داخل دهانش تجربه می‌کند، اجتناب کرد .

جلوگیری زود هنگام از مکیدن انگشت شست به این معنی است که هیچ کدام از این مشکلات رخ نخواهد داد. تی گارد توسط دندانپزشکان، متخصصان ارتودنسی و متخصصان اطفال به عنوان روش بدون درد و ارزان برای متوقف کردن انگشت شست و جلوگیری از عواقب ناشی از آن شناخته شده است.

 

به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *